Sicko

Ας το πω με δικά μου λόγια, ότι κατάλαβα!



Μichael Moore:
Πως εσείς οι Βρετανοί φτιάξατε δωρεάν σύστημα υγείας, δηλαδή μέσω φόρων, για όλους τους πολίτες και δεν ακολουθήσατε το δικό μας (αμερικάνικο) μοντέλο της ιδιωτικής πρωτοβουλίας σε νοσοκομεία και ασφαλιστικές με συνέπεια ο Αμερικάνος να πεθαίνει αβοήθητος;
Tonny Benn:
Κοίταξε να δεις, φίλε μου. Αν γυρίσουμε πίσω, τότε όλα ξεκίνησαν από τη δημοκρατία. Όλη η δύναμη μέχρι τότε ήταν στα χέρια των πλουσίων. Αν είχες λεφτά, τότε είχες και ιατρική περίθαλψη. Σε πρόσεχαν όταν γερνούσες. Η δημοκρατία όμως έδωσε στους φτωχούς τη δυνατότητα της ψήφου. Και η δύναμη πήγε από το πορτοφόλι στο ψηφοδέλτιο...
Ο λαός είπε κάποια στιγμή λίγο μετά το Β'ΠΠ: στην δεκαετία του '30 είχαμε μεγάλο ποσοστό ανεργείας. Κατά τον πόλεμο όμως δεν είχαμε... Αφού μπορούμε να έχουμε δουλείες σκοτώνοντας Γερμανούς τότε γιατί να μην επικεντρωθούμε τώρα στο να χτίσουμε σχολεία, νοσοκομεία, να προσλάβουμε καθηγητές και γιατρούς;
Διότι εάν μπορείς να βρεις λεφτά να σκοτώνεις, τότε μπορείς να βρεις και λεφτά να σώζεις!
Κι έτσι πληρώσαμε μέσω των φόρων το σύστημα υγείας...

και συνεχίζει:
Πιστεύω ότι η δημοκρατία είναι το πιο επαναστατικό πράγμα στον κόσμο. Πιο επαναστατική κι από τις ιδέες των σοσιαλιστών ή άλλων. Σημασία έχει αν διαθέτεις τη δύναμη, να τη χρησιμοποιήσεις για τις ανάγκες της κοινωνίας σου!
Στη δημοκρατία υπάρχει η ιδέα της "επιλογής", να έχεις επιλογές. Η επιλογή όμως εξαρτάται από την "ελευθερία της επιλογής". Κι αν είσαι χωμένος στα χρέη, τότε δεν έχεις ελευθερία επιλογής. Φαίνεται ότι το σύστημα κερδίζει εάν ο μέσος εργάτης είναι πνιγμένος στα χρέη. Κι επειδή όσοι χρωστάνε είναι απεγνωσμένοι δεν πάνε να ψηφίσουν, δεν ενδιαφέρονται, δεν πιστεύουν ότι μπορέί κάτι να αλλάξει...
Πιστεύω όμως ότι εάν οι φτωχοί της Αγγλίας ή των ΗΠΑ πάνε να ψηφίσουν αυτούς που αντιπροσωπεύουν τα συμφέροντά τους, τότε θα έχουμε μια πραγματική δημοκρατία! Και δεν θέλουν να συμβεί αυτό... Πότε κρατάνε τον κόσμο απελπισμένο κι απαισιόδοξο!
Έτσι υπάρχουν δύο τρόποι να ελέγχεις τον κόσμο:
1. να τον φοβίσεις
2. να του ρίξεις το ηθικό
Έαν υγιές, μορφωμένο και σίγουρο έθνος είναι δύσκολο να το κυβερνήσεις όπως θέλεις.

ο μόνόλογος του Τοnny Benn συνεχίζεται:
Το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού κατέχει το 80% της υγείας όλου του υπόλοιπου πληθυσμού... Είναι απίστευτο! Και οι άνθρωποι το ανέχονται επειδή είναι φτωχοί και με πεσμενο ηθικό. Κι έτσι σκέφτονται ότι "το πιο ασφαλές πράγμα είναι να δέχομαι εντολές και απλά να ελπίζω για το καλύτερο.."

ΜΗΠΩΣ Ο TONNY BENN ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ;

Μichael Moore:
Έχουμε τόσα προβλήματα οι Αμερικάνοι που χρωστάμε πολλά πριν καν βρούμε τη πρώτη μας δουλεία. Χρωστάω ήδη $35,000 εξαιτίας των τριών χρόνων μου στο κολλέγιο. Έτσι όμως γίνεσαι ο υπάλληλος που ψάχνουν. Είσαι αυτός που χρειάζεται τη δουλειά. Ποιος εργοδότης δεν θα πάρει στη δουλειά του κάποιον που χρωστάει πολλά λεφτά; Τον παίρνει και δεν του δημιουργεί προβλήματα, διότι ο υπάλληλος πρέπει να ξεπληρώσει τα χρέη του κολλεγίου. Και χρειάζεται δουλεία με ιδιωτική ασφάλιση. Θα ήταν άσχημο να χάσεις μια τέτοια δουλειά, έτσι; Μπορείς να παραιτηθείς όμως... κι αν αυτη η δουλειά δε φτάνει, τότε μην ανησυχείς, μπορείς να βρεις μια άλλη μια δουλειά, κι άλλη μία, κι άλλη...
Κοιμάσαι καθόλου με τρεις δουλειές; Κι αν δεν κοιμάσαι πολύ, πάρε φάρμακα.
Κι έτσι είσαι κουρασμένος συνέχεια, λυπημένος και αβοήθητος! Μπορεί να έχεις κι άγχος. Μίλα στο γιατρό σου και ζήτα του περισσότερα φάρμακα, που θα σε κρατήσουν αποβλακωμένο μέχρι να συνταξιοδοτηθείς... Αν φτάσεις στα 80, η σύνταξή σου θα είναι εκεί! Σε αντίθεσή με τους νέους εργαζόμενους που δεν θα δουν σύνταξη ποτέ!
Μην ανησυχείς όμως, τα παιδιά μας θα μας φροντίσουν, ειδικά εάν σκεφτείς τι φανταστική ζωή τους προσφέρουμε.
Και θυμήσου: πρέπει να νικήσουμε και τους τρομοκράτες!

ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΠΟΥ ΑΦΗΝΟΥΝ ΤΟΝ MOORE ΚΑΙ ΛΕΕΙ ΤΕΤΟΙΑ

.

links:

http://www.michaelmoore.com/

http://www.imdb.com/title/tt0386032/

http://en.wikipedia.org/wiki/Sicko

http://politics.guardian.co.uk/publicservices/comment/0,,2175837,00.html

http://www.wsws.org/articles/2007/jul2007/sick-j07.shtml

Πολίτης Κέιν

Ο «Πολίτης Κέιν» η καλύτερη αμερικανική ταινία όλων των εποχών

Η κλασσική ταινία του Όρσον Ουέλς Ο Πολίτης Κέιν (1941) ανακηρύχθηκε η καλύτερη αμερικανική ταινία όλων των εποχών από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου (AFI), αφήνοντας στη δεύτερη θέση το Νονό (1972) του Φράνσις Φορντ Κόπολα.
Η λίστα περιλαμβάνει 100 ταινίες και για την κατάρτισή της κλήθηκαν να ψηφίσουν 1.500 δημιουργοί, σκηνοθέτες, ηθοποιοί, συγγραφείς και άλλοι άνθρωποι της αμερικανικής κινηματογραφικής βιομηχανίας.
Η δεκάδα συμπληρώνεται από την Καζαμπλάνκα, το Οργισμένο Είδωλο, το Τραγουδώντας στη Βροχή, το Όσα Παίρνει ο Ανεμος, τον Λορενς της Αραβίας, τη Λίστα του Σίντλερ, τον Δεσμώτη του Ιλίγγου και τον Μάγο του Οζ.
Η λίστα περιλαμβάνει και πιο πρόσφατες ταινίες, όπως ο Αρχοντας των Δαχτυλιδιών, ο Τιτανικός και η Έκτη Αίσθηση.
Ο Στίβεν Σπίλμπεργκ είναι ο σκηνοθέτης με τις περισσότερες ταινίες στη λίστα (πέντε), ενώ οι ηθοποιοί με τις περισσότερες συμμετοχές είναι ο Τζέιμς Στιούαρτ και ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο (επίσης πέντε).
Αυτή είναι η δεύτερη λίστα του Αμερικανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου. Η πρώτη είχε ανακοινωθεί το 1998. Εντύπωση προκάλεσε η άνοδος του Δεσμώτη του Ιλίγγου του Αλφρεντ Χίτσκοκ στην 9η θέση (από την 61η που βρισκόταν την προηγούμενη φορά).
Newsroom ΔΟΛ

Splendor in the grass (1961)

Καταπληκτικό φιλμ του Ηλία Καζάν!
Συνδυάζει αρμονικά το κλίμα της εποχής στο τέλος της δεκαετίας του '20 με κλεφτές ματιές και στο κραχ του '29 που άλλαξε την ψυχοσύνθεση των ανθρώπων.
Αλλά γενικότερα η ψυχοσύνθεση των νέων ανθρώπων είναι το κλειδί της ταινίας.
Όνειρα, εσωτερικές ανάγκες και αναζητήσεις σε μια κοινωνία που ίσως να ήταν παράδειγμα, ας ήταν και νότια (Κάνσας) που δεν μας έχει συνηθήσει να την στολίζουμε με καλά λόγια...
Εκτός από την πανέμορφη Νάταλι Γουντ, ο Καζάν εμφανίζει για πρώτη φορά τον αυθεντικό γόη Γουόρεν Μπίτι!

http://www.imdb.com/title/tt0055471/
http://en.wikipedia.org/wiki/Splendor_in_the_Grass

Bowling for Columbine

Σημαντική βράβευση ντοκιμαντέρ με θέμα την οπλοκατοχή στις ΗΠΑ
Το ντοκιμαντέρ του Αμερικανού σκηνοθέτη Μάικλ Μουρ Bowling for Columbine, με θέμα την οπλοκατοχή στις ΗΠΑ, αναδείχθηκε η καλύτερη ταινία τεκμηρίωσης όλων των εποχών από τη Διεθνή Επιτροπή Ντοκιμαντέρ (IDA).
http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=425613

Παρά τα βέλη που δέχεται όμως ο Μουρ κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί πόσο προφητικός υπήρξε με τον «Ακήρυχτο πόλεμο» («Bowling for Columbine») για τα χειρότερα που έπληξαν τη χώρα του εξαιτίας της ασύδοτης οπλοκατοχής και οπλοχρησίας.
Τότε, βασίστηκε στη σφαγή που έγινε στο λύκειο Κολουμπάιν, στο Ντένβερ του Κολοράντο, το 1999, με 13 νεκρούς μαθητές. Πρόσφατα, η σφαγή στο πανεπιστήμιο Βιρτζίνια Τεκ, που στοίχισε τη ζωή σε 33 φοιτητές υπενθύμισε, απλώς, την αδυσώπητη πραγματικότητα των στατιστικών: 11.127 θύματα μετρά ετησίως η Αμερική από τη χρήση όπλων...
Ο Μουρ χειρίστηκε ένα θέμα εξαιρετικά ευαίσθητο λειτουργώντας με αξιοζήλευτη δημοσιογραφική μεθοδικότητα, καθαρότητα και πληρότητα, εξαντλώντας κάθε πτυχή του. Οι συνεντεύξεις του καθηλώνουν, οι μαρτυρίες παγώνουν το αίμα. Κι όμως· δεν δραματοποιεί την καταγραφή περιστατικών, υψώνοντας ηθικοπλαστικές κορώνες. Το χιούμορ και η ανατροπή διατρέχουν το ντοκιμαντέρ, χωρίς να του αφαιρούν ειδικό βάρος. Αυτό δηλώνεται από την πρώτη κιόλας σκηνή, που αναφέρεται στην τραγωδία του Κολουμπάιν: «Ηταν μια συνηθισμένη ημέρα για την Αμερική. Οι αγρότες ασχολούνταν με τη σοδειά, ο γαλατάς μοίραζε το γάλα και ο πρόεδρος των ΗΠΑ βομβάρδιζε μιαν άλλη χώρα!».
Στο στόχαστρο του Μουρ, ο Τσάρλτον Ηστον, πρόεδρος της Εθνικής Ενωσης Οπλοκατόχων (NRA), τον οποίο κυκλώνει με ερωτήσεις: «Γιατί δέκα μέρες μετά τη σφαγή στο Κολουμπάιν κάνατε συγκέντρωση του NRA στο Ντένβερ, ενώ λίγο μετά το θάνατο μιας εξάχρονης μικρής από συνομήλικό της αγοράκι, που την πυροβόλησε με όπλο, εμφανιστήκατε σε παρόμοια συγκέντρωση στο Μίσιγκαν;». Ο Τσάρλτον Ηστον, απλώς, σηκώνεται και φεύγει, παρατώντας σύξυλο τον Μουρ. Στη χώρα που η συντριπτική πλειοψηφία των οπλοκατόχων «ισχυρίζεται ότι ένας άντρας χωρίς όπλα δεν είναι υπεύθυνος»...
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_100015_05/05/2007_225899

Το site του ντοκυμαντέρ:
http://www.bowlingforcolumbine.com/

17N

Κάνω σήμερα μια εξαίρεση και γράφω για ταινία που ακόμα δεν έχει καν ετοιμαστεί!

Προειδοποίηση: ο G.Clooney θα ενσαρκώσει τον Μιχάλη Χρυσοχοϊδη!
Θέμα: η εξάρθρωση της 17 Νοέμβρη...

http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=798125&lngDtrID=253

Tο Χόλιγουντ βρίσκεται στην προετοιμασία μιας ταινίας για τη δράση και την εξάρθρωση της 17 Νοέμβρη στην Ελλάδα με κεντρικό άξονα της ιστορίας τον τότε υπουργό Δημόσιας Τάξης Μιχάλη Χρυσοχοΐδη.
Σύμφωνα με πληροφορίες του Βήματος, στο τραπέζι έχουν πέσει ονόματα, όπως αυτά του Τζορτζ Κλούνι και του Νίκολας Κέιτζ για να ενσαρκώσουν το ρόλο του πρώην υπουργού. Κατ' άλλες πληροφορίες ο Όλιβερ Στόουν ενδέχεται να είναι ο σκηνοθέτης που θα υπογράψει την ταινία, μια μελανή σελίδα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, που όμως είχε happy end, κάτι που αγαπά το Χόλιγουντ.

Σύμφωνα με την εφημερίδα, όλα ξεκίνησαν από άρθρο του Νικ Γκέιτζ (ή αλλιώς Νίκου Γκατζογιάννη) που φιλοξενήθηκε στο τεύχος Ιανουαρίου του μηνιαίου περιοδικού «Vanity Fair».
Οι συνοδευτικές φωτογραφίες εκτός των άλλων απεικόνιζαν τον Μ.Χρυσοχοΐδη και το «δεξί χέρι του» την εποχή της εξάρθρωσης της 17 Νοέμβρη, τον Φώτη Νασιάκο.
Μέσα σε περίπου 9.000 λέξεις ο συγγραφέας της «Ελένης», του πολιτικού αυτοβιογραφικού μπεστ σέλερ το οποίο έγινε ταινία το 1984 με πρωταγωνιστή τον Τζον Μάλκοβιτς, περιγράφει με γλαφυρότατες λεπτομέρειες όλο το παρασκήνιο των μεθόδων που ακολουθήθηκαν από την Ελληνική Αστυνομία, ώστε να επιτευχθεί ο στόχος.

Η πρόσφατη ιστορία έχει αποδείξει ότι οι ταινίες που ασχολούνται με την τρομοκρατία γνωρίσουν επιτυχία.
Το κείμενο του Γκατζογιάννη αρχίζει από τη δολοφονία του σταθμάρχη της CIA στην Ελλάδα Ρίτσαρντ Γουέλς τον Δεκέμβριο του 1975 και φθάνει ώς το 2002, τη χρονιά του τέλους της 17 Νοέμβρη.
O Μ.Χρυσοχοΐδης θα είναι ο πυρήνας της ταινίας, γύρω από τον οποίο θα κινούνται όλα τα υπόλοιπα πρόσωπα. Και είναι πολλά: O Φ.Νασιάκος, αρχηγός τότε της ΕΛ.ΑΣ. και «δεξί χέρι» του πρώην υπουργού, ο Γ.Διώτης και ο Στ.Σύρος, ο Αλ.Γιωτόπουλος, ο Δ.Κουφοντίνας, ο Σ.Ξηρός, κ.ά.

Rogue Trader

Δίχως μετάφραση στα ελληνικά, η απόδοση όμως θα ήταν περίπου "Απατεώνας χρηματιστής".

Ο Ewan McGregor (Nick Leeson) είναι ο βασικός πρωταγωνιστής σε ένα από τα διασημότερα χρηματο-οικονομικά σκάνδαλα όλων των εποχών, που οδήγησε στην κατάρρευση της Barings Bank.
Ο θεατής μαθαίνει πως η απληστία και ο τζόγος ενός μόνο ανθρώπου οδήγησαν στην κατάρρευση μια από τις παλαιότερες Βρετανικές τράπεζες, ένα πολύ επιτυχημένο χρηματοοικονομικό ίδρυμα.
Ο πρωταγωνιστής μετατέθηκε στα γραφεία της Τράπεζας στην Σινγκαπούρη με το όνειρο να "διαλύσει" την εκεί χρηματιστηριακή αγορά. Το πρώτο καιρό, όλοι στην Τράπεζα θεωρούσαν τον Nick ως τον πιο επιτυχημένο χρηματιστή που απασχολούσαν, ενώ την ίδια στιγμή εκείνος ξεκίνησε να αλλοιώνει τα κονδύλια του ταμείου του για να καλύψει τεράστια κερδοσκοπικά ανοίγματα που η Τράπεζα και αγνοούσε και δεν θα επέτρεπε.
Δημιούργησε τεράστια χρέη με τις κινήσεις του και οδηγήθηκε στο τελικό στοίχημα ώστε να κερδίσει πίσω όλα όσα είχε χάσει...

Η ταινία "βγήκε" το 1999, ένα μήνα πριν την αποφυλάκισή του αλλά και πριν από τη κατάρρευση και του ΧΑΑ.
Perfect timing!

The Good Shepherd

Η τηλεόραση απευθύνεται στις μάζες και ο κινηματογράφος μόνο σ’ όσους εκτιμούν τα 7 ευρώ τους!
Στο πλήθος των φετινών ταινιών ξεχωρίζει ο νέος big promoted star του Hollywood Matt Damon, ενδεχομένως ο ήδη χρισμένος διάδοχος του Robert De Niro.
(διαβάστε και την κριτική της ταινίας, συμπληρώνει το puzzle)

Την μεγαλύτερη εντύπωση δημιουργεί ο απροκάλυπτος τρόπος που το Hollywood επιλέγει να εκθέσει τις δραστηριότητες της διάσημης Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών της κραταιάς υπερδύναμης, έστω κι αν τα γεγονότα διαδραματίστηκαν πριν από 50 και πλέον χρόνια.
Μιλάμε βέβαια για σύγχρονη αμερικανική ιστορία, από τον Β’Παγκόσμιο Πόλεμο έως την “κρίση” στον κόλπο των Χοίρων και λίγο μέχρι πριν την “δολοφονία” του καθολικού Προέδρου JFK σε συνδυασμό με τις ενέργειες της Υπηρεσίας.

Τα μηνύματα που περνάει η ταινία είναι πάμπολλα...!
Μου φαινέται απίστευτο να αποκαλύπτεται στις μάζες ο τρόπος που έδρασε η Υπηρεσία έστω κι αν πρόκειται για “ιστορικές” ενέργειες. Μου λέει ότι οι τρόποι ενεργειών είτε
α. έχουν διαφοροποιηθεί τόσο που δεν έχουν καμία σχέση με ότι συνέβαινε στο παρελθόν, έχουμε δηλαδή μετακινηθεί από την εποχή των σφεντόνων στην εποχή της πυρηνικών, είτε
β. η δύναμη της Υπηρεσίας έχει πλέον παραδοθεί σε άλλους οργανισμούς, οι οποίοι πλέον κινούν τα νήματα, με συνέπεια οι παλαιότερα γνωστές ως “πολιτικές” αποφάσεις να έχουν δώσει τη θέση τους σε αποφάσεις τύπου “αγοράς”.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα σίγουρα είναι ο “πόλεμος” του Βιετνάμ με τις εταιρείες παραγωγής ελικοπτέρων, η “απελευθέρωση” του Αφγανιστάν ή του Ιράκ και η απίστευτου εύρους δραστηριότητων πολυεθνική Halliburton είναι το τελευταίο.