Με αποκαλύψεις «απειλεί» τις ΗΠΑ ο Ολιβερ Στόουν

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΑΙΝΙΑ, ΑΛΛΑ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΘΑ ΑΞΙΖΕΙ.

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ Αν και γνωστός για τις προκλητικές του δηλώσεις και τις αντισυμβατικές ταινίες του, ο Ολιβερ Στόουν απειλεί να ξεσηκώσει πρωτοφανές κύμα αντιδράσεων με το νέο σκηνοθετικό εγχείρημά του. Σε μια τηλεοπτική σειρά δέκα επεισοδίων θα επιχειρήσει να αποκαλύψει τη «Μυστική Ιστορία της Αμερικής» του 20ού αιώνα, καταρρίπτοντας ανακρίβειες και προκαταλήψεις που πιστεύει ότι υπάρχουν στα σχολικά βιβλία Ιστορίας και στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Συγκεκριμένα, θα ασχοληθεί με «εμπρηστικές» προσωπικότητες, όπως ο Αδόλφος Χίτλερ, ο Ιωσήφ Βισαριόνοβιτς Στάλιν, με την απόφαση του προέδρου των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν να χρησιμοποιήσει την πυρηνική βόμβα εναντίον της Ιαπωνίας, με τις πηγές και τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου, αλλά και με τον ρόλο εταιρειών αμερικανικών συμφερόντων κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

«Κανένας δεν μπορεί να προσεγγίσει την Ιστορία αν δεν συμπάσχει με τα άτομα που μισεί. Μπόρεσα να μπω στη θέση του Στάλιν και του Χίτλερ και να καταλάβω την άποψή τους. Ο Χίτλερ υπήρξε ένας βολικός αποδιοπομπαίος τράγος στο διάβα της Ιστορίας. Ηταν απλώς ένας άνδρας που θα μπορούσε εύκολα να πέσει θύμα δολοφονίας. Ο Στάλιν έχει μια τελείως διαφορετική ιστορία. Δεν θέλω να τον παρουσιάσω ως ήρωα, αλλά με περισσότερη αντικειμενικότητα. Πολέμησε τη γερμανική πολεμική μηχανή περισσότερο από κάθε άλλον» είπε ο βραβευμένος με Οσκαρ σκηνοθέτης κατά την παρουσίαση της σειράς ενώπιον του αμερικανικού συμβουλίου τηλεκριτικών.

Προσπαθώντας να προλάβει ή ενδεχομένως να απαλύνει τις αναμενόμενες αντιδράσεις ο καθηγητής Ιστορίας του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον Πίτερ Κούζνικ , ο οποίος επιμελείται το σενάριο, έσπευσε να διευκρινίσει ότι «δεν θα παρουσιαστεί μια θετικότερη εικόνα του Χίτλερ. Θα τον περιγράψουμε όμως ως ιστορικό φαινόμενο και όχι ως κάποιον που εμφανίστηκε από το πουθενά».

«Θα εισέλθουμε σε ζητήματα που σχετίζονται με τη χρηματοδότηση του ναζιστικού κόμματος. Πόσες αμερικανικές εταιρίες ενεπλάκησαν, από την General Μotors ως την ΙΒΜ» υποσχέθηκε ο Στόουν, προειδοποιώντας ότι θα αναδείξει τις δυνάμεις που δρουν πίσω από τους πολιτικούς ηγέτες και τους υπερβαίνουν. Υποστήριξε ότι η ίδια διαπλοκή συμφερόντων που υπήρχε τότε μεταξύ εταιρειών και στρατού εξακολουθεί και σήμερα να υφίσταται. «Μπορείτε να καταλάβετε γιατί ο Μπαράκ Ομπάμα ακολουθεί τα βήματα του Τζορτζ Μπους στο Αφγανιστάν. Πιστεύω ότι ο Ομπάμα είναι παγιδευμένος σε αυτό το σύστημα. Αυτό ακριβώς πρόκειται να σας δείξουμε:τον τρόπο λειτουργίας του» δήλωσε, προσθέτοντας ότι η σειρά δεν πρόκειται να αρέσει στον δημοφιλή ακροδεξιό αμερικανό ραδιοφωνικό παραγωγό Ρας Λίμπο.

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artId=308926&dt=12/01/2010

Προτάσεις

από τον Greek Rider. Για την ακρίβεια πρόκειται για αναδημοσίευση χωρίς άδεια μέρους ποστ του.

H ταινία Up in the Air περιγράφει την ιστορία ενός στελέχους, η δουλειά του οποίου είναι να γυρίζει κάθε μέρα όλη την Αμερική πηγαίνοντας σε διαφορετικές πόλεις και επιχειρήσεις απολύοντας κόσμο. Αυτή είναι η δουλειά του, να ανακοινώνει ως εξωτερικός σύμβουλος εκ μέρους της εκάστοτε επιχείρησης απολύσεις.

Πρέπει κάποιος να ομολογήσει ότι την τελευταία 10ετια-12ετια έχουμε από το Hollywood μια ολόκληρη σειρά από πρωτοκλασάτες ταινίες που αμφισβητούν έντονα τα καταναλωτικά μας ήθη και την καπιταλιστική κοινωνία. Δεν ξέρει κανείς από πού να αρχίσει και πού να τελειώσει:

1) "Το τσεκούρι" του Γαβρά,
2) "Fight Club (1999)",
3) "Matrix (1999)",
4) "Νησί (2005)",
5) "V for Vendetta (2005)",
6) "H δολοφονία του Ρϊτσαρτ Νίξον (2004)",
7) "The Age of Ignorance (2007)", στα ελληνικά ο τίτλος είναι "Τα χρόνια της μαυρίλας"
8) "The Barbarian Invasions (2003)",
9) "25η ώρα (2002)",
10) "The Corporation (2003)",
11) "Enron: The Smartest Guys in the Room (2005)",
12) "Boiler Room (2000)",
13) "Με την ψυχή στο στόμα (2006)"
14) "The Navigators (2001)",
15) "99 francs (2007)"
16) "He Was a Quiet Man (2007)".
17) "The Insider (1999)"
18) "Thank You For Smoking (2005)"
19) "Avatar (2009)"
20) "Up in the Air (2009)"

Είμαι βέβαιος ότι είναι περισσότερες οι ταινίες αλλά δεν θυμάμαι τώρα τις υπόλοιπες. Ενδεικτικές όλες αυτές οι ταινίες της παρακμής της μηδενικής δεκαετίας που τελείωσε.

αν θές να διαβάσεις μερικά για την ταινία Up in the Air ακολούθησε
από την άλλη, κάμποσες από τις προαναφερόμενες μπορείς να τις βρεις στο παρόν ;)

The Hangover (2009)

Καιρό είχα να δω μια πολύ καλή ταινία!
Εχθές το βράδυ ήταν όταν η όρεξή μου για ταινία συνάντησε τα ντιβιντιά που είχε γράψει ο φίλος Χάρης και μου είχε αφήσει. Δεν είχα ιδέα τι ταινίες ήταν, ούτε ο τίτλος της πρώτης που έβαλα μου έδωσε να καταλάβω περί τίνος...
Μόνο όταν είδα το όνομα Zach Galifianakis - o νέος James Belluschi? - θυμήθηκα κάποιες καλές κριτικές για έναν ηθοποιό με όνομα ελληνικής ριζας.
Σε μια σκηνή εμφανίζεται και η Κατερίνα Μουτσάτσου.

Η ταινία ήταν απολαυστική.
Πρωτότυπο σενάριο επάνω σε μια χιλιοπαιγμένη ιδέα - bachelor party @ Las Vegas. Θα έγραφα "εξαιρετικές ερμηνείες" από τρεις - άγνωστους σε 'μενα - ηθοποιούς, οι οποίοι κατάφεραν να κρατήσουν εξαιρετικά το χρόνο που τους αναλογούσε και να συνθέσουν ένα εκ πρώτης όψεως αταίριαστο τρίο. Αξιοσημείωτη πρωτοτυπία ο "γαμπρός", ο λόγος για το ταξίδι στη Sin City, να είναι σχεδόν απών από τη ταινία.

Κατά μία έννοια, τα όσα διαδραματίστηκαν στο μπάτσελορ του έργου είναι σχεδόν όλα όσα θα ήθελε να κάνει μια παρέα γαμπρού στο - όποιο - Βέγκας.
To μόνο που δεν έλυσε η ταινία ήταν τι δουλειά είχε η ..κότα στη σουϊτα του μπάτσελορ... ;)

The Hangover (film) - wiki
The Hangover - imbd

Άρωμα Γυναίκας (1992)

Ό λόγος που σημειώνω το συγκεκριμένο film δεν είναι κανένας άλλος παρά το ότι κάποια στιγμή εμφανίζεται μπροστά μας ένα debate!

Για όποιον θέλει να εξερευνήσει λίγο τι ακριβώς δηλώνει η αγγλόφωνη λέξη:
http://en.wikipedia.org/wiki/Debate
Γρήγορα:
πρόκειται για διαγωνισμό, με κανόνες, ακροατήριο και δικαστήριο (κριτική επιτροπή ή κοινό), όπου υπάρχει νικητής και ηττημένος, σε σχέση με συγκεκριμένο επιχείρημα, το οποίο και εξετάζεται.

Η Χούκλη μπορεί να προσπάθησε λίγο (ομολογουμένως λίγο), όμως οι πολιτικοί μας (και οι δημοσιογράφοι ακόμα περισσότερο) ήταν ασυγκράτητοι... Αυτοί δεν μπορούν να τεθούν σε κανόνες...
Όποιος μάλιστα είχε την ευκαιρία να δει το αμερικάνικο debate των Ομπάμα-ΜακΚέιν θα έτριβε τα μάτια του από το πως διεξάχθηκε (sic)...

Scent of a Woman (1992)
Scent of a Woman by Wiki
Ο Αλ Πατσίνο σε μια καλή ερμηνεία και ο Κρις Ο'Ντόνελ σε μια ακόμα καλύτερη ενώ κερδίζει και το debate.

υ.γ. την ιδέα μου την έδωσε ο kitsosmitsos

Pulp Fiction (1994)

δάνειο χωρίς άδεια από το Σημειωματάριο του Φώτη, ο οποίος το πάει πολύ παραπάνω και αναλύει το φαινόμενο Ταραντίνο, προφανώς ύστερα και από την τελευταία του ταινία Inglorious Basterds

Το ζευγάρι των ληστών (αλά Μπόιντ και Κλάιντ) ξεκινάει να ληστεύει ένα εστιατόριο
Δυο μικρογκάνγκστερ πηγαίνουν να εισπράξουν μια οφειλή για λογαριασμό του αφεντικού τους
Ένας ξεπεσμένος μποξέρ αποφασίζει να πουλήσει το τελευταίο του ματς
Ο σωματοφύλακας ερωτεύεται την γυναίκα του αφεντικού

Κι ενώ οι χαρακτήρες και οι καταστάσεις ξεκινάν από πολύ γνωστές αφετηρίες κι εμείς ξαπλώσαμε ανυποψίαστοι στις πολυθρόνες μας για να παρακολουθήσουμε μια γνώριμη διαδρομή, όλες οι ιστορίες στην πρώτη στροφή αλλάζουν ρότα και μας προσφέρουν ένα από τα πιο απολαυστικά κινηματογραφικά ταξίδια σε μια εποχή που όλοι λίγο-πολύ αισθανόμαστε ότι τα έχουμε δει όλα.

μια απίθανη συνολική ανάλυση του έργου από τη wiki

υ.γ. ήθελα να είχα γράψει νωρίτερα για αυτή τη ταινία, βρήκα και το ποστ που είχα ξεκινήσει, όμως ο Φώτης ήταν που τελικά μου το θύμησε. Ευχαριστώ.

Waltz with Bashir (2008)

ΔΕΝ το έχω δει... είναι από τα πρώτα που θα ήθελα...
παρ' όλα αυτά το βάζω καθώς οι γνώμες που έχω λάβει από ανθρώπους που εμπιστεύομαι τη κρίση τους είναι πολύ θετικές.

για περισσότερα απευθυνθείτε στου kioy από όπου και το poster

The Godfather

Το τρίτο μέρος μάλλον δεν είναι αντάξιο των δύο πρώτων όμως τα δύο πρώτα έχουν ασύλληπτο μέγεθος...
Η μεγάλη εικόνα στα καλύτερά της.

Τέτοιες μέρες πριν χρόνια τα είχα δει και τα τρία συνεχόμενα.