Monday, December 8, 2008

Σημασία δεν έχει η πτώση...

Βασικά θέλω να θυμήσω το ανέκδοτο που λέει ο Βενσαν Κασελ στην ταινία

Ενας ραββίνος πέφτει από τον 126ο όροφο ενος ουρανοξύστη. Οσο πέφτει προσπαθεί να ηρεμήσει λέγοντας "Μέχρι εδώ όλα παν καλα, μέχρι εδω ολα παν καλά..."

Έτσι -λέει ο ήρωας -είναι και η γαλλική κοινωνία που ενώ πέφτει σκέφτεται απο μέσα της "Jusque ici tout va bien...,Jusque ici tout va bien...". Το κακό όμως δεν είναι η πτώση... είναι η προσγείωση....



La Haine (1995)

υλικό από τον φίλο _st_

Wednesday, December 3, 2008

Fight Club (1999)

[το ποστ είναι αφιερωμένο στον fvas]



Είναι από τις ταινίες που οι πιθανότητες να βγουν στις αίθουσες συνδυάζονται μόνο με εποχές ευφορίας, όπως το τέλος της προηγούμενης δεκαετίας.
Πως αλλιώς ένα τέτοιο δυνατό μήνυμα δεν θα κατέβαζε στους δρόμους χιλιάδες ανθρώπους;


ΑΣΧΟΛΕΙΣΤΕ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΜΕ ΜΑΛΑΚΙΕΣ
Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ


(το θέτω αρκετά "απλοϊκά")


επίσης

Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΞΙΖΕΙ ΟΣΟ Η ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΑ ΜΠΡΑΤΣΑ ΤΟΥ
(η οποία μπορεί να αυξηθεί με συνεχή ενασχόληση)

Η ΘΕΛΗΣΗ ΑΞΙΖΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ
(αυτή αυξάνει δυσκολότερα...)


Τέτοιες ταινίες ΔΕΝ προβάλονται σε εποχές όπως αυτές που ζούμε τώρα...
Mόνο όταν ένα τέτοιο σοκ δεν θα μπορεί να "περάσει" μέσα μας καθώς απασχολούμαστε με grand μαλακίες, εν μέσω ευφορίας αλά 1999.


Η ταινία μου δόθηκε η ευκαιρία να τη προβάλω λόγω του ότι διάβασα τη παρακάτω είδηση:
Ο Τ.Ντέρντεν του «Fight Club» καλύτερος κινηματογραφικός ήρωας όλων των εποχών
Ο αινιγματικός αντιήρωας Τάιλερ Ντάρντεν του Fight Club (τον ερμηνεύει ο Μπραντ Πιτ), αναδείχθηκε ως ο καλύτερος κινηματογραφικός χαρακτήρας όλων των εποχών, σε ψηφοφορία του βρετανικού κινηματογραφικού περιοδικού Empire.
Τα «κακά» παιδιά φαίνεται πως κέρδισαν τις εντιπώσεις των αναγνωστών, μιας και τη δεύτερη θέση κατέλαβε ο Νταρθ Βέιντερ του Star Wars, ενώ στην τρίτη θέση κατάφερε να ανέλθει ο Τζόκερ του Χιθ Λέτζερ από την ταινία Σκοτεινός Ιππότης.
Ο Χαν Σόλο (Χάρισον Φορντ) του Star Wars βρέθηκε στην τέταρτη θέση, με τον serial killer Χάνιμπαλ Λέκτερ (Αντονι Χόπκινς) της Σιωπής των Αμνών να καταλαμβάνει την πέμπτη.
Τη δεκάδα συμπληρώνουν οι Ιντιάνα Τζόουνς, The Dude από την ταινία των αδελφών Κοέν Ο Μεγάλος Λεμπόφσκι, ο Τζακ Σπάροου του Τζόνι Ντεπ από τους Πειρατές της Καραϊβικής.
Η μοναδική γυναίκα της δεκάδας είναι η Έλεν Ρίπλεϊ (Σιγκούρνι Γουίβερ) των ταινιών Αλιεν. Στη δέκατη θέση βρίσκεται ο Βίτο Κορλεόνε, ο γνωστός και ως Νονός.
Newsroom ΔΟΛ


Δεν ξέρω εάν είναι ο καλύτερος, πάντως είναι μια άριστη επιλογή. Το μυαλό μου πριν διαβάσω όλη την είδηση/ψηφοφορία πήγε στο Νονό.

http://www.foxmovies.com/fightclub/
Fight Club - wiki - διαβάστε το δίνει καλή διάσταση της σημασίας της ταινίας, σχετικά διαφορετική από ότι δίνω εγώ
Fight Club (1999)

Wednesday, October 1, 2008

History, not just American

Την είδα το καλοκαίρι κι έχω αργήσει, το ξέρω...


Τα προβλήματα είναι παντού τα ίδια: Μενάνδρου-Λονδίνο-L.A...
O εύπεπτος λόγος ρουφιέται αμάσητος από τους ανυποψιάστους απαίδευτους...
Η λύση δεν είναι ποτέ των άκρων... (κλισέ..)
Και η διαφθορά πάντοτε παρούσα...
.
Όποιος χρειάζεται βοήθεια, ας ανοίξει το μυαλό του να τη δεχτεί

American History X
American History X (1998)

Thursday, July 3, 2008

Nixon (1995)

Η ταινία αξίζει για διάφορους λόγους - όσο ωραιοποιημένη κι αν είναι!

Θα εστιάσω μόνο σε μια σκηνή:
[Ο σκηνοθέτης προσπαθεί να μας δείξει πως μπορεί να σκέφτεται ένας Προέδρος, πως ενεργεί και τι έχει μπροστά του - το φαντάζεται σα μια εσωτερική πάλη, που όμως ΠΑΝΤΟΤΕ η εξωτερική ενέργεια είναι αυτή που ο περισσότερος κόσμος απεύχεται - σκηνές μεταξύ ύπνιου και ξύπνιου]
Ο Νιξον πριν από κρίσιμες αποφάσεις σε πολύ ταραγμένη εποχή - κάτι σαν αυτές που ζούμε σήμερα - πάει στο Καπιτώλειο να σκεφτεί. Θέλει να δει τις φιγούρες των μεγάλων προκατόχων του, να τους ρωτήσει, να τους αφουγκραστεί.
Μάλιστα εκεί βρίσκεται χωρίς τους άνδρες της προσωπικής του φρουράς, οι οποίοι τον έχουν χάσει.
Ενώ προσεύχεται μπροστά στον Λίνκολ, μια ομάδα φοιτητών που διαμαρτύρονται για τη συνέχιση του πολέμου στο Βιετνάμ και πιέζουν για το τερματισμό του πολέμου, τον αναγνωρίζουν.
Χωρίς δισταγμό και φόβο, ο Νίξον τους χαιρετάει και προσπαθεί να μιλήσει αλλά και να ακούσει τι λένε.
Εντύπωση του κάνει μια 19χρονη φοιτήτρια που είναι η μόνη που προσπαθεί να εκφραστεί με λόγια μέσα στο θυμό της.
"Είναι δύσκολες εποχές για ηγέτες, οι αποφάσεις είναι κρίσιμες... Θέλουμε ειρήνη με τιμή", λέει ο Πρόεδρος.
"Μέσα σε όλα αυτά που συμβαίνουν, τι σας κάνει να νομίζεται ότι μπορείτε να έχετε τον έλεγχο της κατάστασης;", "Είναι ΠΑΝΩ από σας...", "Δεν μπορείτε να κοντρολάρετε το ΘΗΡΙΟ", η φοιτήτρια
"Ύστερα από τόσα χρόνια είμαι σε θέση να καταλαβαίνω το σύστημα, ίσως όχι να το ελέγχω απόλυτα, πάντως να μετριάζω τις διαθέσεις του", "Μπορώ να το κάνω.."
"Μπορείτε να ελέγχετε το ΘΗΡΙΟ; Δε νομίζω... Δε μπορείτε να κάνετε τίποτα... Δεν είναι στο χέρι σας!!!"

Κάπου εκεί φτάνουν οι άνδρες της ασφάλειας και με το άγχος ότι μπορεί να ακουμπήσουν τον Πρόεδρο, τον μαζεύουν...

Ο Πρόεδρος μονολογεί κατεβαίνοντας τις σκάλες:
"Άκου η μικρή... πέρασα 25 χρόνια στη πολιτική για να καταλάβω αυτό που ακόμα και μια 19χρονη κατάλαβε αμέσως..."
"Τα καθάρματα... Η CIA, η Wall Street, οι χοντρομπαλάδες... Τα καθάρματα..."...

[Το ότι βέβαια πήγε στο γραφείο του και α. έδωσε μια πολύ ωραία εντολή για βομβαρδισμό και κλιμάκωση του πολέμο, και β. οργάνωσε το μεγαλύτερο σκάνδαλο παρακολουθήσεων στην Ιστορία Προέδρου, είναι μία ..άλλη ιστορία! Τότε υπήρχε και ο διαβόητος Χένρυ-κάνω-ότι-θέλω-Κίσινγκερ...]

Ξανα-γράφω, οι τότε εποχές παρουσιάζουν αρκετές ομοιότητες με τα τρέχοντα.

Ρίτσαρντ Νίξον
Richard Nixon
Γουότεργκεϊτ: το σκάνδαλο που έριξε το Νίξον
Nixon (1995)
Nixon (film)

Wednesday, June 25, 2008

Ιce Storm (1997)

Εάν δεν την έχετε δει, πραγματικά μη τη χάσετε!!!

Δύο λόγια μόνο, καθώς πάνε χρόνια.
Η Παρακμή, Ηθική, Οικονομική και Κοινωνική, της αμερικάνικης οικογένειας στη δεκαετία των '70s.
Θαυμάσιο καστ, σκηνοθετεί ο Ανγκ Λη και οι ερμηνείες άψογες.

Θεωρώ, ότι αγγίζει καταστάσεις που δεν έχουν ακόμα φτάσει ολοκληρωτικά στη χώρα μας, αν και από '97 που βγήκε έχουν γίνει μεγάλα ..βήματα προόδου!!

The Ice Storm by Wiki
The Ice Storm - the movie

Ευχαριστώ τον Apos που μου τη θύμησε!

Monday, June 2, 2008

The Corporation (2003)


Ντοκυμαντέρ από το Καναδά με @ρχίδι@, από αυτά που δεν βλέπουμε συχνά.
Μας προσεγγίζει στο τρόπο σκέψης των εταιρειών (προσοχή, όχι των ανθρώπων, των εταιρειών).
Στα παραδείγματά της είναι η Monsanto και η Bechtel, ενώ κάνει και μια απίστευτη ιστορική αναδρομή στο πως εδραιώθηκε η νομική προσωπικότητα των εταιρειών καθώς και η ικανότητα κατοχής ιδιοκτησίας.

Νομίζω η Ελευθεροτυπία ήταν ένα Σάββατο πριν αρκετούς μήνες που άξιζε τα λεφτά της!!!

info:
Official website with historical background, cast and crew biographies, multimedia, and news

ευχαριστώ την ange-ta που μου το θύμησε